Ik zie mijn werken als poëtische ontladingen die niet losstaan van diepe levenservaringen en die een weergave trachten te vormen van onze menselijke onvolmaaktheid en tegelijk vaak ook onvoorstelbare weerbaarheid. Terwijl ik vroeger op hout schilderde en klei gebruikte om mijn werken vorm te geven en daarbij een enorm fel en warm kleurenpalet hanteerde, had ik in mijn latere periode voldoende aan verscheidene aardekleuren, pastel-groenen en blauwen, zijdepapier, wit en zwart. Ik bande alle bijkomstigheden en bleef bij wat ik het meest essentieel vond.

I see my works as poetic discharges that are not separated from deep life experiences and that try to represent our human imperfection and at the same time often unimaginable resilience. While I used to paint on wood and used clay to shape my works, using an enormously bright and warm colour palette, various earth colours, pastel greens and blues, silk paper, white and black were sufficient in my later works. I stuck with what I thought was most essential.